انحلال شرکت

با توجه به قوانین زمانی که شرکتی بخواهد به فعالیت خود پایان دهد باید منحل شود و بر طبق قانون تجارت باید مراحلی را طی کند تا انحلال شرکت انجام شود.برای انحلال شرکت با مسئولیت محدود شرکت باید تصفیه اموال شرکت انجام شود و از آنجایی که شرکا در این شرکت به میزان سهامی که دارند قبول مسئولیت می کنند بنابراین برای تصفیه اموال در صورتی که دارایی شرکت برای پرداخت بدهی های شرکت کافی نباشد اشخاص به میزان سهم خود باید پرداخت بدهی ها را بر عهده بگیرند.
شرکتهایی که نامحدود می باشند و به عبارتی عمر آنها نامحدود است مجبور به ادامه فعالیت نیستند و هر زمان که بخواهند می توانند شرکت را منحل نمایند.

آثار انحلال شرکت

پس از انحلال شرکت، باید اموال شرکت میان شرکا تقسیم شود،(طبق ماده ۲۱۱ قانون تجارت، آن قسمت از دارایی شرکت که در مدت تصفیه مورد نیاز نیست به طور موقت بین شرکا تقسیم می‌شود. اما متصدیان تصفیه باید معادل بدهی‌هایی که هنوز موعد پرداخت آن نرسیده و همچنین معادل مبلغی که بین شرکا مورد اختلاف است کنار بگذارد.)اما چون شرکت قبل از انحلال معاملاتی با دیگران انجام داده و تعهداتی را نیز بر عهده گرفته است و طلب‌هایی دارد، ابتدا باید به امر تصفیه شرکت پرداخت، سپس در صورتی که سرمایه‌ای باقی ماند، میان شرکا تقسیم شود.
(شخصی که امر تصفیه را به عهده می گیرد، مدیر تصفیه نام دارد. در شرکت با مسئولیت محدود امر تصفیه بر عهده مدیران شرکت است، مگر اساسنامه شرکت ترتیب دیگری مشخص کرده باشد. (ماده ۲۱۳ قانون تجارت) طبق ماده ۲۰۷ قانون تجارت وظیفه مدیران تصفیه خاتمه دادن به کارهای جاری شرکت و اجرای تعهدات و وصول مطالبات و تقسیم دارایی شرکت است. در اجرای این وظایف، مدیران تسویه می‌توانند در صورت نیاز معاملات جدیدی برای شرکت انجام دهند.(ماده ۲۰۸ قانون تجارت) همچنین حق دارند از طرف شرکت اقامه دعوا کنند؛ (ماده ۲۰۹ قانون تجارت) دعاوی مربوط به شرکت را با اجازه مجمع عمومی یا اساسنامه، به صلح خاتمه دهند و یا به داوری ارجاع دهند.(ماده ۲۱۴ قانون تجارت))تصفیه شرکت منجر به نقد کردن دارایی ، دریافت مطالبات شرکت، پرداخت دیون و انجام تعهدات می‌شود, البته بدیهی است که برای انجام این اعمال شرکت باید شخصیت خود را حفظ کند, با توجه به ماده ۲۰۸ قانون تجارت نشان می‌دهد که شرکت را پس از انحلال، همچنان می‌توان متعهد ساخت.

موارد انحلال شرکت مسئولیت محدود

  1. وقتی که شرکت مقصودی را که برای آن تشکیل شده انجام داده یا انجام آن غیر ممکن شده باشد.
  2.  وقتی که شرکت برای مدت معین تشکیل و مدت ، منقضی شده باشد.
  3.  در صورت تصمیم عده ای از شرکا که سهم الشرکه آن ها بیش از نصف سرمایه شرکت باشد.
  4. در صورتی که شرکت ورشکست شود.
  5.  در صورتی که به واسطه ضررهای وارده نصف سرمایه شرکت از بین رفته و یکی از شرکا، تقاضای انحلال کرده و محکمه ، دلائل او را موجه دیده و سایر شرکا حاضر نباشند ،سهمی را که در صورت انحلال به او تعلق می گیرد پرداخته و اورا از شرکت خارج نمایند.
  6. در مورد فوت یکی از شرکا اگر به موجب اساسنامه پیش بینی شده باشد (مواد ۹۳ و ۱۱۴ ق.ت)